مصاحبه با گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حقوق بشر در ایران

(به نقل از محبت نیوز)

احمد شهید می گوید: من فکر می کنم دکتر لاریجانی باید توجه و دقت بیشتری به زیر نویس های گزارش من بکند تا متوجه وسعت و تنوع افراد و اسنادی شود که بدان ها استناد کرده ام.

« محبت نیوز» --احمد شهید، گزارشگر ویژه ایران در امور حقوق بشر، روز دوشنبه، بیستم اسفند گزارش خود را در شورای حقوق بشر سازمان ملل، قرائت کرد. این گزارش از نظر کارشناسان، از جمله دقیق ترین گزارش های جهانی درباره نقض حقوق بشر بود، بعد از انتشار آن گزارش وی در مصاحبه با روزآن لاین به سئوالاتی درباره گزارش امسال نقض حقوق بشر در ایران پاسخ گفت.

آقای شهید در گزارش خود، به موارد تازه ای از نقض حقوق بشر در ایران از جمله اعدام های مخفیانه، دستگیری و اذیت و آزار فعالین حقوق بشر، خبرنگاران، وکلا و اعمال تبعیض علیه اقلیت های قومی، مذهبی و زنان اشاره کرد. آقای محمد جواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه جمهوری اسلامی اما با انتقاد از احمد شهید، گزارش وی را "یک جانبه، سیاسی و بر اساس اطلاعات گروه های تروریستی" خواند.

ابتدا از نماینده ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر خواستم تا توضیح دهد با توجه به این که جواد لاریجانی، نماینده جمهوری اسلامی در نشست سازمان حقوق بشر در ژنو، گزارش وی را "سیاسی، یک جانبه، و بر اساس اطلاعات گروه های تروریستی" صفت داده، همان صفت ها که به دیگر گزارش های حقوق بشری هم از سوی تهران داده شده، اینک پاسخ ایشان چیست؟

احمد شهید می گوید: من فکر می کنم دکتر لاریجانی باید توجه و دقت بیشتری به زیر نویس های گزارش من بکند تا متوجه وسعت و تنوع افراد و اسنادی شود که بدان ها استناد کرده ام. در گزارش اسناد جمهوری اسلامی نیز بررسی شده. با بیش از ٥٩ ایرانی که از نقض حقوق اشان شکایت داشته اند، مصاحبه کرده ام و دلیلی دارم که ان ها تروریست نیستند .

هم چنین اسامی بیش از ٥٩ نفر دیگر از مصاحبه شوندگان را آوردم که اگرنگاه کنید می بینید که هیچ یک از افراد ی نیستند که بتوان آنان را تروریست خواند. اما حتی اگر در لیست افرادی بوده باشند که متهم به جرایم امنیتی شده باشند، صحبت من این است که در مورد آنها هم باید قواعد دادرسی عادلانه رعایت شود."

سئوال دیگر، با توجه به این که اجازه ورود به ایران را دریافت نکردید، ممکن است بفرمایید چگونه به اطلاعات مذکور در گزارش اتان دسترسی یافتید؟

خیلی آسان است، امروز عصر اینترنت است ومن از طریق اینترنت و اسکایپ و سایر وسایل ارتباط الکترونیکی مصاحبه هایم را انجام داده ام . مردم ایران به اینترنت و اسکایپ دسترسی دارند و حتی باید اضافه کنم که خیلی از مردم از این طریق راحت تر میتوانند تماس بگیرند و صحبت می کنند تا وقتی که در ایران بخواهند نزد من بیایند [ به خاطر ترس از عواقبی که ممکن است برایشان داشته باشد ] . بنابراین درعین حال که رفتن به ایران را برای انجام ماموریت ام، خیلی مهم می دانم، اما نرفتن به ایران هم با وجود ابزار ارتباط الکترونیک، مانع جدی انجام ماموریتم نمی شود.

از احمد شهید پرسیدم: در گزارش اشاره کرده اید به افرادی که به خاطر ارتباط با شما در ایران دستگیر شده و مورد اذیت و آزار قرار گرفته اند . اگر ممکن است کمی در این خصوص توضیح دهید.

پاسخ این بود: بله، در ایران حدود ٦، ٧ نفری بوده اند که به " اتهام" ارتباط با من، مجازات شده اند. من البته در این جا، تاکید یا تکذیب نمی کنم که این افراد با من ارتباط داشته اند یا نه، ولی به هر حال در ایران به این "اتهام" مجازات شده اند . در جلسه ای که در شورای حقوق بشر در هفته گذشته داشتیم [هم چنین در جوابیه ای که دولت ایران به گزارش من داده است]، دکتر لاریجانی نگفت که این افراد به خاطر ارتباط با گزارشگر سازمان ملل مجازات نشده اند بلکه تنها عنوان کرد که مجازات این افراد بر اساس فرآیند با روند قضایی بوده است، حال آن که اعتراض من این است که اصولن کسی نباید به خاطر ارتباط با گزارشکر سازمان ملل، مجازات شود، این که مجازات بر چه اساس بوده است مهم نیست، نفس مجازات به خاطر ارتباط با گزارشگر سازمان ملل، مورد اعتراض است.

پرسیدم: بیش از دو سال است که شما به عنوان گزارشگر ویژه ایران در امور حقوق بشر، انتخاب شده اید. در طول این مدت چه تغییری در وضعیت حقوق بشر ایران، می بینید ؟ آیا اوضاع حقوق بشر را در ایران رو به بهبود می بینید یا رو به وخامت؟

پاسخ گزارشگر این بود: از نظر من بدتر شده است. اگر به گزارش امسال نگاه کنید، متوجه می شوید که برخود با خبرنگاران و مدافعین حقوق بشر به مراتب بدتر شده و اگر به اعلامیه هایی که دولت در ارتباط با افراد در مورد انتخابات آینده صادر کرده است [به احتمال اشاره به بیانیه ها و تبلیغاتی است که از معترضان به روند انتخابات با عنوان "فتنه گر" یا "جاسوس" و یا عنوان های دیگر یاد شده است. که به دستور رهبران کشور دولت باید آن را در نطفه خفه می کرد].

دلایل نگران کننده دیگری هم هست مانند اعدام های مخفیانه که هم چنان خیلی بالا است.

اولین گام چه باید باشد

از آقای احمد شهید پرسیده شد: به نظر شما آیا وضعیت حقوق بشر بدون اصلاح قوانین فعلی امکان پذیر است؟

وی پاسخ داد: دکتر لاریجانی در جلسه شورای حقوق بشر گفتند که برخی از قوانین ایران در حال تغییر است که بسیار خبر خوبی بود، و من از آن استقبال می کنم، اما فکر میکنم برای این که واقعن شرایط در ایران بهبود یابد باید این نکته قبول شود که رعایت حقوق بشر در اولویت قرار بگیرد. پس دولت ایران باید تمامی زندانیان عقیدتی- سیاسی را آزاد کند، و باید شورایی مستقل تشکیل گردد برای حفاظت از حقوق بشر. این شورا حتما باید موثر و مستقل باشد و برخی از قسمت های قانون جزا نیز باید بازنگری شود.

در پاسخ به این سئوال که "اولین قدم در بهبود اوضاع حقوق بشر در ایران در چه می دانید" پاسخ داده شد: اولین قدم در این زمان، به نظر من آزادی رهبران جنبش سبز - آقایان موسوی و کروبی - است که الان به مدت دو سال است بدون هیچ اتهام و محاکمه ای در حبس خانگی به سر می برند و هم چنین آزادی تمامی زندانیان عقیدتی و سیاسی از نسرین ستوده گرفته تا روزنامه نگاران و خبرنگاران و ایجاد شرایط برای انتخابات آزاد . در ضمن ایران باید به تعهدات خود در زمینه "بررسی ادواری جهانی" عمل کند و به شورای حقوق بشر پاسخ گو باشد.

در گزارش سازمان ملل در خصوص نقض حقوق بشر در جمهوری اسلام به نقض گسترده حقوق انسان ها در زمینه های مختلف (اعمال شکنجه، اعدام های مخفیانه، اذیت و آزار وکلا، فعالین حقوق بشری، خبرنگاران، تبعیض علیه اقلیت های قومی، جنسی، مذهبی، زنان و غیره) اشاره شده، از آحمد شهید پرسیده شد: بیشترین نقص حقوق بشر در ایران، در چه زمینه ای بوده است؟ پاسخ این بود: بیشترین نقض حقوق بشر را در "نبود دادرسی عادلانه" و "اجرا نشدن اصل حاکمیت قانون" می دانم. مثلن در اجرای قوانین مربوط به دستگیری، دادرسی، تشکیل دادگاه، بازجویی، ممنوعیت شکنجه و قانون وجود دارد ولی در اجرای آن، اشکالات اساسی وجود دارد.

هم چنین اصل حاکمیت قانون به این معنا است که کسانی که قانون را شکسته اند، مسوول شناخته شوند و هیچ کسی (از جمله مسولین) از مسولیت مصونیت نداشته باشد.

منابع ملی؟

پرسیدم: فکر می کنید به چه علت دولت ایران تا به اکنون، اجازه ورود به ایران را به شما نداده است؟

آقای احمد شهید جواب داد: این که چرا دولت جمهوری اسلامی ایران تاکنون، به من اجازه ورود به ایران را، نداده است نمی دانم، اما اگر شکایتشان این است که نظراتشان به اندازه کافی در گزارش منعکس نشده است، باید گفت بهترین کاری که می توانند بکنند این است که گزارشگر ویژه را به کشورشان دعوت کنند و با من تعامل داشته باشند. من چهارمین گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران هستم و تا آن جا که می دانم تنها دو نفر از گزارشگران پیشین اجازه ورود به ایران را دریافت کرده اند.

یکی از سئوالاتی که در برخی از مخالفت ها و سم پاشی ها در راه گزارشگر ویژه سازمان ملل مطرح می شود در مورد دولت ها یا نهادهای تامین کننده مالی ماموریت آقای احمد شهید است، او در پاسخ سئوالی در همین باره می گوید: هیچ دولتی ماموریت من را پوشش مالی نمی دهد، تنها سازمان ملل متحد هزینه سفر های من برای تهیه گزارش را می دهد . اصولن گزارشگران سازمان ملل برای تهیه گزارش خود پولی دریافت نمی کنند.

آخرین سئوال ما این این است: ماموریت شما تا چه مدت ادامه خواهد داشت؟ پاسخ گزارشگر ویژه سازمان ملل چنین است:ماموریت گزارشکر برای کشور ها، یک سال است، مگر آن که تمدید شود، اگر این شورای حقوق بشر رای به تمدید گزارش من دهد، گزارشگری من برای یک سال آینده تمدید می شود.

گفتنی است که در اولین روز سال نو پارسی شورای حقوق بشر سازمان ملل با رای ۲۶ موافق و فقط دو رای مخالف به تمدید حکم گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر در ایران برای سومین سال پی در پی رای داد و به این ترتیب یک بار دیگر آشکار گردید که در جهان گوش شنوا بیش از آن است که جمهوری اسلامی تصور می کند.

محمد سهرابی ، سعید معینی  & ابراهیم طباطبایی

حذف نوکيشان مسيحی از «خانواده ايرانی»

(به نقل از محبت نیوز)

نظام جمهوری اسلامی به طور معمول در زبان ديپلماتيک و يا بيانيه ها و واکنش ها اظهار نظرها، اين طور می گويد که اقليت های به رسميت شناخته شده مذهبی ايران، بخشی از «خانواده ايرانيان» هستند. اما حرکت های عملی حاکميت چيز ديگری نشان می دهد.

 « محبت نیوز» -- رادیو اروپای آزاد رادیو فردا در بخشی از گزارش خود بقلم وحید وحدت حق در خصوص وضعیت مسیحیان به ویژه نوکیشان مسیحی می نویسد؛ مسيحيان ايران را می شود به دو بخش تقسيم کرد. مسيحيان قومی مانند ارمنی ها و آشوری ها و ايرانی هايی که در چند دهه گذشته به مسيحيت گرويدند و به نام نوکيشان مسيحی شهرت دارند. هر دو گروه هم به اشکال مختلفی در نظام جمهوری اسلامی ايران، شاهد فشار و سختگيری هستند.

نظام جمهوری اسلامی به طور معمول در زبان ديپلماتيک و يا بيانيه ها و واکنش ها اظهار نظرها، اين طور می گويد که اقليت های به رسميت شناخته شده مذهبی ايران، بخشی از «خانواده ايرانيان» هستند. گزارش ها و آمارها و حرکت های عملی حاکميت اما چيز ديگری نشان می دهد. اين گزارش ها گويای يک واقعيت است که در نظام جمهوری اسلامی ايران، يک شهروند مسلمان دارای حقوق بيشتری نسبت به يک غير مسلمان است.

احمد شهيد، گزارشگر ويژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ايران، در گزارش اخير خود با اشاره به وضعيت اقليت های دينی در ايران نوشته است: «نزديک به يکصد بهايی در زندان‌های ايران به‌سر می‌برند و اين عدد رو به افزايش است.»

آقای شهيد همچنين در گزارش خود گفته است: « مسلمانان سنی، دراويش و مسيحيان در ايران با تبعيض و آزار روبه‌رو هستند و از اواسط سال ۲۰۱۰ بيش از ۳۰۰ مسيحی در ايران دستگير شده‌اند.»

اين هم البته يکی ديگر از مسائل وضعيت دينی و مسلمانان در ايران است، نظام حاکم فقهی و قضايی، اجازه ترک دين به شهروندان نمی دهد. هرکس که مرتکب اين کار شود در صورت تعقيب قضايی، ممکن است با مجازات هايی سنگين از جمله اعدام روبرو شود.

نظام جمهوری اسلامی ايران البته تمامی گزارش های انتقادی و کارشناسی را هم رد می کند و آن را «توطئه» و يا «اتهام ها و يا حرف های آمريکا و اسرائيل» می داند. اگر هم کسی روی موضوع حقوق بشر کار کند، عمومن با مهر عامل موساد، عامل سرويس های بيگانه و ديگر برچسب ها روبرو خواهد شد.

آخرين گزارش ها از فعالان آزادی اديان در ايران، حاکی است در ايران ۱۳ مسيحی پروتستان هنوز در زندان هستند که کشيش فرشيد فتحی و کشيش بهنام ايرانی در ميان آنها هستند .اتهامی که کشيش فتحی با آن روبرو است، «پخش و توزيع انجيل به زبان فارسی» است.

کليسای جنت آباد تهران در ۱۹ ماه مه ۲۰۱۲ به دليل دعا خواندن به زبان فارسی بسته شد، که نشان می دهد نظام حاکم از هرگونه امکان آشنايی مردم با انجيل، هراسان است و جلوی آن را می گيرد.

در ادامه، گزارش نویس رادیو فردا به نقل از « محبت نيوز» می نویسد ، نزديک به دو سال پيش و در آوريل ۲۰۱۰ يک مسيحی به نام علی گلچين در ايران دستگير شد، آن هم به اين اتهام که «تعداد زيادی انجيل داشته است.» آقای گلچين بعد از اينکه چندين بار آزاد و دوباره دستگيرو با دادن وثيقه های بالا دوباره آزاد شد بالاخره از ايران فرار کرد.

مثال ديگر، يوسف ندر خانی است که در سن ۱۹ سالگی مسيحی شد و گفته شد به اين کشيش مسيحی در زندان فشار آورده بودند که با خواندن و مطالعه کتاب «بشارت عهدين» که نوشته ملا محمد صادق و تحت تاييد ـآيت الله بروجردی در سا ل ۱۹۵۷ ميلادی است، دوباره به اسلام برگردد.

کمی بعد از آزادی ندرخانی، در ۸ سپتامبر ۲۰۱۲، کشيش آمريکائی ايرانی سعيد عابدينی دستگير شد. او مدتی مسئول بيش از صد کليسای خانگی در ايران بود. در حال حاضر به هشت سال زندان محکوم شده است.

نماينده اقليت آشوری در مجلس اسلامی که «يوناتان بت کليا» نام دارد، در دسامبر ۲۰۱۲ علنن به سياست های حاکميت ايران عليه اقليت های مسيحی، انتقاد کرده بود.

وی در ادامه گزارش خود افزود، در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۲ شبکه خبر مسيحيان ايران گزارش داده بود که در کليسای شمعون غيور شيراز به مسيحيان ديگر اجازه غسل تعميد داده نمی شود.

قابل ذکر است که غسل تعميد يکی از مهمترين آيين های مسيحيت است.

گفته شده که يک مامور دولت مرتب به کليسای شمعون غيور سرکشی می کند و مصمم است که به قول خودش «پای مسيحيان را از کليسا قطع کند.»

شماری از رسانه های تندرو در ايران از جمله خبرگزاری فارس، در نوشته ها و موضع گيری های خود مدعی هستند که ديانت مسيحی، «امنيت ملی ايران را به خطر می اندازند و جوانان ايران را گمراه می کند.»

خبرگزاری مهر در ۱۲ ماه مه ۲۰۱۱ به نقل از آيت الله محمدتقی مصباح يزدی گزارش داد: «در راستای مبارزه با مسيحيتی که دارد در بعضی استان ها رواج پيدا می کند کارهايی انجام گرفته و هزينه هايی هم صرف شده، اما به اين دليل که برنامه و نظارتی وجود ندارد بازدهی نداشته است.» وی در جريان اين سخنرانی خواهان تعقيب «روشمند» مسيحيان شد.

می توان اين طور نتيجه گيری کرد که سياست سرکوب اقليت های دينی در ايران، بخشی از سياست کلی نظام جمهوری اسلامی است که نشان می دهد به واقع آن بخش که اسمش را گذاشته اند «خانواده ايرانی» همه را دربر نمی گيرد.

محمد سهرابی ، سعید معینی  & ابراهیم طباطبایی

زندان ، شکنجه و تهدید مسیحیان نشانه‌ی شکست جمهوری اسلامی

(به نقل از محبت نیوز)

یک انسان حق دارد اندیشه‌های نسل‌های گذشته را حفظ کند و بر اساس همان باورها زندگی کند و یا "حق تغییر و انتخاب" دارد.

این مطلب به انتخاب سر دبیر از میان وبلاگها و یا از طریق كاربران "محبت نیوز" ارسال شده است و دیدگاههای انعكاس یافته در این یادداشت نظرات شخصی نویسنده آن می باشد، اگر نقد و نظری بر این نوشته دارید می توانید برای ما ارسال نمائید.

صادق . فیضی دولت آبادی/ متن دریافتی

« محبت نیوز» -- مساله‌ی ارتباط فرد با خدا و خود درونی او یک مساله‌ی کاملن شخصی است و در هر جامعه‌ای نه تنها در ایران اسلام زده بلکه در تمام اروپا و امریکا هم صدق می‌کند. یک انسان حق دارد اندیشه‌های نسل‌های گذشته را حفظ کند و بر اساس همان باورها زندگی کند و یا حق تغییر و انتخاب دارد. ما می‌توانیم مسلمان بمانیم، یا به یک کمونیست تبدیل شویم و یا با تغییر اسلام به مسیحیت یا زرتشت روی بیاوریم.

اما آن‌چه جای تعجب است در بیش‌تر کشور‌های اسلامی مانند جمهوری اسلامی ایران هر گونه تغییری محکوم به زندان، شکنجه و اعدام است. شاید یکی از دلایل اعدام‌های پیاپی بهاییان، و زندانی کردن مسیحیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی این است که هسته‌ی مرکزی نظام ( علی اکبر خامنه‌ای و پسر ارشد وی مجتبی خامنه‌ای ) بقای نظام و کرسی قدرت خود را در اسلام و ایران اسلام زده می‌بیند.

بدون شک رهبری که سی سال بر کرسی قدرت نشسته است تمایلی به تغییر ندارد. به همین جهت هر گونه تغییر باورها و عقاید را به گونه‌ای دشمنی با نظام دیکتاتوری خود می‌بیند. پس اگر مساله را بسیار گسترده‌تر ببینیم، مساله‌ی مسیحیت و اعدام اقلیت‌های مذهبی به خاطر باور شدید خامنه‌ای و مقامات ارشد نظام اسلامی ایران به ایین اسلام نیست، بلکه خامنه‌ای از این مساله می‌هراسد که هم‌راه با هجوم باور‌ها‌ی مسیحیت افکار دیگری هم مخالف اسلام وارد ایران شود و اسلام یک دست در ایران متلاشی شود.

تو گویی این رهبر فاشیست ونماینده‌ی ارشد خدا بقای خود را در این می‌بیند که این جمعیت 75 میلیونی به صورت یک‌دست مسلمان باشند تا سیستم اسلامی ایران همیشه پا بر جا بماند.

به بیان ساده‌تر هرجامعه ای که کلمه‌ی (تغییر ) را در خود هضم نکند وبه آسانی ایده‌های جدید را سرکوب کند در راس آن نظام رهبرانی مانند خامنه‌ای ،معمر قذافی،صدام حسین و بشارالاسد قرا دارند و به جای آن که خود را تغییر دهند تلاش می‌کنند 75 میلیون را سرکوب کنند به شرط آن که از مصا‌لح سیاسی و اقتصادی خود دور نشوند و در این شرایط است که باید ملت‌های روشن‌فکر قلم‌های خود را مسلح کنند و برای کلمه‌ی بنیادی و اساسی (تغییر) هزینه پرداخت کنند و به آزادی واقعی دست یابند .

محمد سهرابی ، سعید معینی  & ابراهیم طباطبایی

فشارها جهت وادار نمودن کشیش ایرانی-آمریکایی برای انکار مسیح

(به نقل از محبت نیوز)

بنا بر خبرهای منتشره، سعید عابدینی کشیش ایرانی مقیم امریکا که به خاطر ایمان مسیحی اش در ایران بازداشت و در زندان اوین نگهداری میشود، برای انکار اعتقاداتش، تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار دارد.

به گزارش «مسیحیت پارسی> به نقل از منابع خبری اینترنتی ، کشیش "سعید عابدینی" در نامه ای که گفته شده منسوب به وی و به صورت مخفیانه از زندان اوین تهران ارسال شده است در هفته های گذشته به رویت BNL رسیده است در این نامه وی در خصوص وضعیت جسمانی خویش گفته است: "چشمانم دیگر قوت بینایی سابق را ندارد ، توان راه رفتن برایم باقی نمانده و ضعف و آشفتگی در وجودم را حس می کنم.

عابدینی در ادامه این نامه به همسر و حامیانش نوشته است، ماموران با تمامی قوا در صدد آن هستند تا با شکنجه ها و اعمال فشار مرا وادار به انکار مسیح کنند که من البته هیچگاه اجازه نخواهم داد ایشان به آرزویشان برسند.

سعید عابدینی در نامه‌ اش افزود که در زندان کتک خورده است و به خاطر دینش اجازه درمان نیز به او داده نشده است.

در همین ارتباط رادیو صدای اروپای آزاد رادیو فردا به نقل از گزارشی از تلویزیون آمریکایی فاکس‌نیوز خبر داد، سعید عابدینی در نامه‌ای که از زندان برای همسرش فرستاده، نوشته است که طوری در زندان کتک خورده که «اجزای صورتش ورم کرده‌اند و به این خاطر که او یک «مسیحی نجس» است، اجازه درمان به او داده نشده است.

این گزارش که روز جمعه دوم فروردین منتشر شده است.

سعید عابدینی از نوکیشان مسیحی است که علاوه بر تابعیت ایرانی، تابعیت آمریکایی نیز دارد وی مهرماه گذشته در جریان سفری که «برای بازدید از خانواده و پیگیری تاسیس یک پرورشگاه» به ایران داشت، بدون اعلام اتهام علیه خود بازداشت شد.

در این مدت اخباری حاکی از ضرب و شتم او در زندان منتشر شده است. درخواست‌های بین‌المللی برای آزادی سعید عابدینی، ازجمله توسط وزارت خارجه آمریکا، تاکنون نتیجه‌ای نداده است.

سعيد عابدينی ۳۴ ساله و دارای دو فرزند است. او اتهام تبليغ مسيحيت در ايران را رد کرده و گفته است که تنها برای راه‌اندازی يک يتيم‌خانه به ايران سفر کرده است.

وکیل مدافع سعيد عابدينی، هشتم بهمن ماه خبر داد که موکلش به اتهام تشکيل و راه‌اندازی کليساهای خانگی به قصد برهم زدن امنيت ملی به ۸ سال حبس تعزيری محکوم شده است.

وزارت خارجه آمريکا در بيانيه‌ای محکوميت سعيد عابدينی به هشت سال زندان را تقبیح کرد و با انتقاد از آنچه «نقض مداوم آزادی‌های مذهبی در ايران» خواند، خواستار آزادی سعيد عابدينی شد.

همسر و دو فرزند آقای عابدینی در آمریکا هستند و با کمک سایر اعضای خانواده و دوستانشان سعی دارند با اعمال فشار به وزارت خارجه آمریکا و سایر نهادهای مدنی و خصوصی زمینه‌های آزادی او از زندان اوین در تهران را فراهم کنند.

سعید عابدینی در نامه خطاب به همسرش نغمه نوشته است طوری کتک خورده و صورتش ورم کرده بوده که وقتی در آینه یک آسانسور چهره خود را دیده، خودش را نشناخته و به خودش سلام کرده است.

او در این نامه نوشته است: «آنها سر مرا تراشیده بودند، صورتم ورم کرده بود و سه برابر شده بود، و ریش‌هایم در آمده بود.»

این‌طور که آقای عابدینی در نامه خود نوشته است، یک پرستار در زندان اوین از درمان‌کردن او سر باز زده و به او گفته است: «طبق آن‌چه دین ما می‌گوید، نمی‌توانیم به شما دست بزنیم. شما نجس هستید.»

او نوشته است که شب‌ها از درد نمی‌توانسته بخوابد و به «صدای بلند موش‌های کثیف» زندان گوش می‌داده است.

با این حال جردن سکیولاو، وکیل آمریکایی، روز جمعه دوم فروردین به فاکس‌نیوز گفته است که این کشیش ایرانی‌آمریکایی بعد از نوشتن این نامه، معاینه پزشکی شده است.

به گفته آقای سکیولاو، به کشیش بازداشت‌شده در ایران قول داده شده است که برای درمان به بیمارستانی خارج از زندان منتقل می‌شود. با این حال تاکید کرده است که خانواده آقای عابدینی باید این را در عمل ببینند تا باور کنند.

روز پنج‌شنبه اول فروردین، سفیر آمریکا در شورای حقوق بشر سازمان ملل، در جریان نشستی در ژنو خواستار آزادی سعید عابدینی شد. وکیل خانواده آقای عابدینی در آمریکا، این اقدام را اولین «اظهارنظر فعالانه دولت آمریکا» درباره این پرونده شمرد.

پیش‌تر در ۲۶ بهمن ۹۱، بیش از ۸۰ نماینده کنگره آمریکا از جان کری وزیر خارجه ایالات متحده خوساتند برای آزادی کشیش ایرانی-آمریکایی از هیچ تلاشی دریغ نکند.

این قانونگذاران آمریکایی از هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، در نامه‌ای سرگشاده به جان کری، وزیر خارجه ایالت متحده، از او خواستند به هر تلاشی برای آزادی فوری سعید عابدینی متوسل شود.

در کنار محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های مذهبی در ایران، افراد نوکیش که از اسلام به دین دیگری تغییر دین دهند نیز با آزار و اذیت روبه‌رو می‌شوند.

در همین رابطه در بخشی از سومین گزارش آقای شهید در مورد ایران که سه ماه پیش در شهریورماه منتشر شد، آمده بود که از خرداد ۱۳۸۹ تا زمان انتشار آن گزارش، ۳۰۰ مسیحی در کشور بازداشت شده‌اند و ۴۱ نفر از آنها بدون اتهام از یک ماه تا یک سال در زندان به سر برده‌اند.

احمد شهید، نماینده ویژه سازمان ملل در اموز حقوق بشر ایران، در گزارش سالانه خود که اسفندماه ۹۱ منتشر شد نیز به پرونده آقای عابدینی به عنوان یکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران اشاره کرد.

سخنگوی «همبستگی جهانی مسیحیان» گفته است که از آغاز سال ۲۰۱۲ اذیت و آزار مسیحیان نوکیش در ایران به شکل قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است. به گفته وی هر مسلک، آیین و یا اعتقاد دیگری که با مذهب رسمی ایران یعنی شیعه اثنی عشری تفاوت داشته باشد به عنوان مخالفت و تهدیدی علیه حکومت تلقی می‌شود.

در سال‌های اخیر همزمان با افزایش تعداد نوکیشان مسیحی و گسترش شبکه کلیساهای خانگی تعدادی از اعضا و رهبران مسیحی بازداشت شده و به حبس‌های طولانی محکوم شده‌اند.

محمد سهرابی ، سعید معینی  & ابراهیم طباطبایی

بازداشت مجدد "ابراهیم فیروزی" از نوکیشان مسیحی توسط افراد لباس شخصی

(به نقل از محبت نیوز)

بازداشت مجدد این نوکیش مسیحی در حالی صورت می گیرد که مسیحیان و به ویژه نوکیشان مسیحی در ایران، سال 1391 را در شرایطی به پایان می‌رسانند که همانند سال‌های گذشته با تهدیدات و فشارهای مضاعف جمهوری اسلامی روبرو بودند.

« محبت نیوز» - - سال 1391 را در حالی به پایان می رسانیم که با موج حملات و سخنان مسیحیت ستیز برخی روحانیون عالی رتبه حکومتی روبرو بودیم . در پی آن رسانه های وابسته به دولت نیز در جریان خط دهی به مسئولان و مقامات امنیتی هم نقش بسزایی را داشته اند. اما مهم تر از آن برخوردها از سوی ماموران و دستگاههای قضایی جمهوری اسلامی با نومسیحیان بود، که در سالی که گذشت شكل سازمان یافته تری بخود گرفت. افزایش بازداشت‌ها و دستگیری‌ها و فشار بر آن دسته شهروندانی که از اسلام برمی گردند، به ویژه نوكیشان مسیحی تنها بخشی از مخالفت‌های جمهوری اسلامی با هر گونه دگر اندیشی است.

«ابراهیم فیروزی» 28 ساله از نوکیشان مسیحی است که برای چند روز ناپدید شده بود و خانواده و دوستان وی هیچ اطلاعی از وضعیت او نداشتند. نگرانی و بی خبری خانواده ابراهیم از وضعیت وی آنجا بیشتر شد که حتی تماس با دوستان و مراجعه به محل کار ایشان برای اطلاع از وضعیتش، راه به جایی نداشت و فقط گفته شده که او در هنگام مراجعه به محل کارش توسط تعدادی از افراد لباس شخصی در خیابان بازداشت شده است.

به نقل از گزارشگران «مسیحیت پارسی»، «ابراهیم فیروزی» در واپسین روزهای سال یعنی روز پنجشنبه 17 اسفند ماه 1391 برابر با ( 7 مارچ 2013) توسط تعدادی از ماموران لباس شخصی‌ بازداشت شد.

"ابراهیم" ساکن شهرستان رباط کریم در (بیست كیلومتری جنوب غربی تهران) می‌باشد. همان منطقه‌ای که چندی پیش «ستاربهشتی»، کارگر وبلاگنویس توسط پلیس فتا دستگیر شد و بر اثر شکنجه در زندانهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

خانواده این نوکیش مسیحی پس از مراجعه به برخی از مراکز مثل اورژانس و کلانتری‌ها که احتمال می‌رفت خبری از وضعیت او داشته باشند، مطلع می شوند که فرزندشان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. جستجو برای یافتن "ابراهیم" نتیجه داد و در نهایت پدر او موفق شد تا با فرزندش آنهم در محل دادسرای رباط کریم ملاقاتی کوتاه با وی داشته باشد. ملاقاتی که در آن ابراهیم با لباس زندان و موهای تراشیده حاضر شده بود.

- دلایل بازداشت " ابراهیم فیروزی"

با پیگیری های خانواده، از سوی مقامات و یا مسئولین امنیتی در خصوص دلایل بازداشت مجدد " ابراهیم" هیچ توضیحی داده نشد، اما یک مقام مسئول در دادسرای رباط کریم به صورت غیررسمی به پدر ایشان گفته است که موضوع بازداشت فرزندش مرتبط با بازداشت شدگان کریسمس 2012 در تهران بوده است. در جشن کریسمس گذشته در مورخ هفتم دی ماه 1391 (27 دسامبر 2012) بیش از 50 نفر از نوکیشان مسیحی توسط نیروهای امنیتی لباس شخصی بطور موقت بازداشت می شوند.این حادثه همچنین منجر به بازداشت کشیش «ورویر آوانسیان» از ایرانیان ارامنه مسیحی می شود، کشیش "ورویر" سرانجام پس از 15 روز بازداشت و بازجویی و به خاطر شرایط و وضعیت بد جسمانی، ایشان بطور مشروط و با سپردن وثیقه سند ملکی بیش از 150 میلیون تومان در روز پنجشنبه مورخ 21 دی ماه 1391 برابر با ( 10 ژانویه 2013) از بازداشتگاه زندان اوین بطور موقت آزاد می شود.

آن مقام مسئول در دادسرای شهرستان رباط کریم در ادامه به پدر ابراهیم افزود؛ که فرزندش می تواند با سپردن وثیقه 50 میلیون تومانی آزاد شود ، اما متاسفانه با توجه به عدم توانایی خانواده در پرداخت چنین مبلغی وی همچنان باید در بازداشت بسر ببرد. طبق آخرین گزارشات دریافتی گفته می شود این نوکیش مسیحی به بازداشتگاه زندان اوین در تهران منقل شده است.

نوکیش مسیحی " ابراهیم فیروزی" در حالی در آستانه سال نو خورشیدی در زندان به سرمی‌برد که پیش از این وی در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۸۹ (۱۱ ژانویه ۲۰۱۱) نیز بازداشت و پس از ده ماه حبس بطور مشروط آزاد شده بود. بازداشت وی در آن تاریخ برابر بود با موج دستگیری و بازداشت بیش از 60 تن از نوکیشان مسیحی در تهران و دیگر شهرستانهای ایران ، که در آن بین باید از کشیش "فرشید فتحی" نام برد که به حکم دادگاه انقلاب به شش سال حبس محکوم و همچنان در زندان اوین بسر می برد.

در آن زمان پرونده " ابراهیم فیروزی" در شعبه ۱۰۲ دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان رباط كریم، به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، اهانت به مقدسات اسلام و اقدام علیه امنیت ملی به جریان افتاد و نامبرده طبق ماده ۵۰۰ قانون مجازات های اسلامی، طی رای دادگاه به تحمل ( ۱۰ ) ماه حبس محكوم و این حكم به ایشان ابلاغ گردید . وی همچنین زمانی که برای انجام محاكمه در دادگاه انقلاب شهرستان رباط كریم به كلانتری آن شهر منتقل شده بود در آنجا توسط یكی از افسران مورد ضرب و شتم قرار گرفت. " ابراهیم" در دادگاه انقلاب در حالی محاکمه شد که نامبرده بدلیل شرایط مالی قادر نبوده تا در جریان دادگاه برای خود وكیلی بگیرد.

بر اساس حكم دادگاه و به استناد و اختیارات حاصله از ماده 25 قانون مجازات های اسلامی ضمن احتساب ایام بازداشت قبلی تا نصف از محكومیت حبس ایشان را برای مدت ۳ سال بطور مشروط صادر و اعلام نمود.

محمد سهرابی ، سعید معینی  & ابراهیم طباطبایی